دوست بسيار دوست داشتني و شجاعم...همين كه قابل دونستي و با نظرت به من لطف كردي يك دنيا سپاس...ليك گويم كه يك لحظه ديدار يار در شعرم، همه نهايت خواست از حظ عمرم بوده البته نه در بيعي متقابل بلكه در التماسي عاجزانه از مطلوب و مقصود نهاييم. لذا به پند لطف هوشا:

آن دوست كه گفت ز شرط وصل بگذر

وين قيد رها كن و ز كسب بگذر

يا من نشناخت يا كه درد هجرم

هر چند خودش ز كاسبان دهر است

آتش به وجود من فتاده اين هجر

مشغول به پسته زعفران و بيع عطر است

اندکی ز سی فزون بهار انتظار تقدیم تو باد

گر وصل تو یکدم بشود حاصل عمر

این لحظه که هیچ، ایام تمام تقدیم تو باد

بايد امروز حال وهواي نوشتنم را عوض كنم      بايدکه غصه ها و خنده ها، جايش راعوض كنم

از زمان آمدن اين مسافر كوچك به جمع ما           بايد كه قهرمان داستان سفرش را عوض كنم

گر يه ها يش امان همسايه را برده است             بايد كه ساعت خواب و  بيداريش را عوض كنم

از نوشتن مكرر نسخه هاي دوا و گرميچر         بايد كه ماهيانه دفترچه بيمه اش را عوض كنم

از فراواني دفع هاي ماندگار و بي پروا               بايد روزي هزار بارپوشك ماميش را عوض كنم

رنگ زردي به خود گرفته تار و پود اين قالي       بايد كه اين فرش يا كه زير پاييش را عوض كنم

خوابش نميبرد ديگر از ترانه هاي قبلي ام          بايد كه ديگر اهنگهاي لالائي اش را  عوض كنم

امروز تفنگ و فردا پلنگ و آخر من ملنگ             بايد كه هر روز اسباب بازي اش راعوض كنم

با چندر غازي كه بابت حق اولاد ميدهند          شايد توانست ساليانه دمپائي اش را عوض كنم

كم كم كه حس نمود اسكناس را با دست خود    بايد كه صفرهاي پول توجيبيش را عوض كنم

تشخيص جنس اصل از فرع را دانا كه شد           بايد كه لاجرم موبايل قلابي اش  را عوض كنم

امروز مخ دختر خاله و فردا دختري ديگر              بايد كه هوشيارانه  هم بازيش  را  عوض كنم

 براي فراموشي عشق دختران فاميلش          بايد كه بي درنگ دلبستگي اش  را عوض كنم

وقتي كه شير را از سينه مادر نمي گيرد        بايد كه شير دوش ياكه پستانكش راعوض كنم

اگراينكار باز هم افاقه اي نمي كردش                بايد كه اينبار زنم يا که مادرش را عوض كنم

داني كه خانه هاي خلوت را فروغي نيست     بايد که تا سال بعد هواي تنهائيش را عوض كنم

با هديه دادن يك جفت خواهر و برادري  بر او   شايد كه سهام عدالت و يارانه اش را عوض كنم

دیشب بغض قرار با حنجره داشت                    گفت وگوچه بسیار با حنجره داشت

مانند عاشقی خود را به او فشرد                    هق هق....چه کار با حنجره داشت

آندم که بغض خود را به طاق او رساند            خاطره ای اشکبار با حنجره داشت

گویی که تلخ بود دیدارشان ولی                     لحظه های ماندگار با حنجره داشت

وقتهایی که بغض قفل سینه میشکست             روبوسی آبدار  با حنجره داشت

...

...

...

روزها از قرار بغض و او گذشت لیک          دیگر همیشه دیدار با حنجره داشت

سلام به دوستای گل تر از خارم

باور کنید نه حوصله ای واسه نوشتن داشتم نه تقریبا مجالی. نمیدونم چی شد یکی از این دوستای بانمکم گیر داد این روزا بحث جومونگ ورد زبونه مردمه تو هم یه شر(شعر) بگو.منم یه چیزایی شنیده بودم اما اصلا نمیخواستم ادامش بدم چون همچینی وزن و آهنگش ممکن بود اون شعر معروف آقا سعید سیما نما رو یه جورایی خفیف کنه.ولی با اعتراف به عدم هر گونه برداشت ناصواب و علی رغم میل باطنی قسمتایی از این سروده ناموزونم رو تقدیم شما میکنم.باشد که کسی الکی بهم گیر نده

راستی بیت اولش مال مردم و از من نیست.در ضمن هر که میخواد شعرو بخونه حتما حتما با آهنگش مزمزه کنه...اینجوری حالش بیشتره

یاد جومونگ و سوسانو دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهر بویو

میگم تسو اینا کین که با کلاه مشکین

میگه سرورم نور دو چشمون ترم

این که میبینی جومونگه  جزء گروه هودونگه

اول حرف و سخنش امپراطور بود بخدا      خیلی صبور بود بخدا

تو جنگها و همهمه ها                         خیلی غیور بود بخدا

یاد جومونگ و سوسانو دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهر بویو

شب حمله که می شد    تیر و تو کمون میکنه

لای درختای چنار           حمله رو آغاز میکنه

تیرهای توی خورجینو     سه تایی رها میکنه

نیروهای دشمنشو        اینجوری هوا میکنه

یاد جومونگ و سوسانو دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهر بویو

وفتی که شب آخر وقت      میره خونه پیش زنش

سربندش و وا میکنه  میشینه پشت میزش و  با سویو نجوا میکنه

میگه سویو  تسو چرا     اینجوری بام تا میکنه  اینجوری بام تا میکنه

من که بدش رو نمی خوام   ولی بازم با این همه   من و گروگان میکنه 

اما تو خونه خودش  با اون داداش احمقش   همیشه دعوا میکنه  همیشه دعوا میکنه

این که میگم هونگ تاوء      خیلی خره   دربدره

تو بحث با داداش تسو      فکر میکنه خودش سره

وقتی خرابکاری کنه          فقط تو فکر مادره

یه پست دولتی میخواد      خواستن خرما و خره

کردان و اون شاید با هم      مدرکشون برابره

یاد جومونگ و سوسانو دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهر بویو

وقتی سوسانو تو اتاق          آلبومشو ورق میزد

خاطراتش با جومونگو           یکی یکی نظر میکرد

یادش میاومد اون روزا          چه عشقی بینشون بوده

تک تک مردم بویو                  شاهد عشقشون بوده

اما الان تازگیها                  قسمت و سرنوشتشه

اسم یه شوهر دیگه            تو برگهای سجلشه

اما هنوزم هنوزه                فکر جومونگ تو ذهنشه

عشق جومونگ تو قلبشه     ذکر جومونگ رو لبشه

خدا میدونه که هنوز            خمار و نور چشمشه

 یاد جومونگ و سوسانو دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهر بویو

قربونه افسانه داداش جومونگ      شبها ملت و سرکار میذاره

یه مسافر هم هوس میکنه و        این خزعبلات و رو وب میذاره

 یاد جومونگ و سوسانو دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهره بویو  دل و میبره شهر بویو

شرمنده...هیچ منظوری با هیچ کس نداشتم.تا بعد!